rheelmay's den

my jam buzz exp.

2005-04-30T11:02:00.000+08:00

4/28/05
yesterday umuwi ako sa batangas to file my resume sa ibaan rural bank. i'm at home around 10 am. around 1:30 nagpass ako ng resume at nagfill up ng form. 4pm umalis na ako sa amin para lumuwas ulet. pagdating ko sa terminal ng lipa wala pa bus so i decided to sit at the bench while waiting for the bus. atlast dumating na ang bus. umupo ako dun malapit sa cute na bata. suddenly biglang may umupong guy sa tabi ko, mejo nainis ako kasi ang daming vacant sit tapos sa tabi ko pa umupo. then he asked me,
"miss magkano hanggang lipa to lrt"
"i think P101.25,"sabi ko
then tinanong nya ako ng kung ano ano, kung saan ako umuuwi, tagasaan ako. i found out na taga bulacan pala say.
"kasal ka na pala"
"ha? bakit?"
"may wedding ring ka na, o", sabay turo sa daliri ko
"ah, eto engagement ring to, engaged to be single," sabay tawa ako. Napangiti din sya.
"di po joke lang," sabay katok
"dito naman ako,"
"ganun, cge nga tawagan mo ako pag mga 35 na tayo pag wala pa tayong parehong asawa," biro ko ulet
"bakit paaabutin pa natin ng ganung edad, pwede naman ngayon,"
"ganun," at ngumiti ako
Hindi sya palaimik at tipong laging nag iisip. Mukhang hindi sya madaldal. Pangalawa daw sya sa panganay. Kuya nagtatrabaho sa metrobank.
kung ano ano pa ang napag usapan namin.
"patingin naman ng kamay mo?"
"bakit?,"
"basta, me titingnan lang ako,"
then bigla nyang hinawakan ang kamay ko
"ok lang ba?" tanong nya
tumango lang ako
"nananantsing ka lang yata e"
"di ah, gusto ko lang hawakan ang kamay mo'"
magkahawak kami ng kamay hanggang lrt. mejo malamig na noon kaya nanginginig na katawan ko.
"lapit ka dito para di ka lamigin"
"ikaw na lang, nahihiya ako e,"
"ikaw na sikip tayo dyan'"
"so napilitan akong lumapit sa kanya"
tapos hug nya ako para di ako masyadong lamigin.
"wala ka bang bf?,"
"wala"
"bakit?"
"wala e"
"pero nagka bf ka na?"
"oo isa pa lang, medicine student sa ust"
"bakit nagbreak kayo"
"magkaiba kasi kami ng point of view sa buhay"
"ilang months kayo"
"eight months?"
"kelan kayo nagbreak?"
"2002? ang bait ko no? 2 yrs akong walang bf?
nang makarating kami sa lrt, sabi nya ihahatid nya ako,pumayag naman ako at inihatid nga nya ako hanggang bahay. sabi nya magtetext daw cya pero hanggang ngayon di pa cya nagtetext. di ko alam kung magkikita pa ulet kami. hindi ko rin alam kung talagang gusto nya ako. sabi kasi nya nakasakay daw sya sa bus ng cubao then bumaba daw cya dahil nakita nya ako. di ko alam kung totoo lahat ng sinabi nya. baka para lang syang si joseph, wala lang.. kala ko magiging ok na ang lahat di pala. sana magkita ulet kaming 2. pero kelan? di nga nya ako tinetext e, di ba kung like nya talaga ako itetext nya ako, kinuha naman nya no ko, o baka mali ung naibigay kong number, pumunta nyan sya sa bahay e di pumunta na lang sya dun. sabagay malayo ang bulacan at manila...hayyy wag ka na lang kasi umasa, kung wala e di wala di ba..asa ka pa kasi...

stupid moved

2005-04-30T11:01:00.000+08:00

4/10/05

nagkita kami ni rochelle around 10:00 am sa may brownies rosario. ganun pa rin ang hitsura, maganda pa rin kaya lang nagkaron cya ng konting pimples sa mukha.....kwentuhan about sa mga gg, sa work, sa lovelife sa mga crush before and ofcourse kay drawing (martin). gusto daw nya makita si drawing kung pwede ko daw itext kasi nahihiya daw cya kasi d daw nagre2ply. si gaga (akoun ) txt ko naman.
"cge na , txt mo na si drawing sabihin mo punta na cya d2, kita tayo 3"
"kaw na lang kaya magtxt, saka ayoko makita un sawa na ako sa hitsura nya" - ako
"cge na txt mo na para makita ko cya" (kilig) daisy
"cge na pero kayo lang 2 ang magkikita ha, ayoko makita un"- ako
after 1 minute nagreply si drawing. Sorry ha nahihiya ako sa inyong 2 kaya di me makatxt, pasabi na lang na hindi ako makakapunta (hindi ganito ang original na sanabi pero ang thought ganun)
"hindi daw sya pwede, puntahan mo na lang kaya sa bahay nila" - ako. si gaga talagang nagsuggest pa.
"nahihiya ako gusto ko kasama kita, samahan mo ako"- daisy
ok din cya di ba, kunwari pa nahihiya e gustong gusto naman.
"ayoko nga samahan kita hanggang simbahan tapos before cya dumating aalis na ako" - ako
"ay ayoko ko gusto ko kasama kita" - daisy
"ano to reunion nung college, bat palagi ako kasama lagi na lang gilbert - grace - daisy o kaya daisy - grace - gilbert?" - ako
"syempre no" - daisy
"cge itxt ko cya sabihin ko pupunta ka sa ibaan at kitain mo cya" txt txt txt, walang pakiaalman kahit maubos ang load sa walang kwentang bagay. kahit nasasaktan na ako cge pa rin ako.
then hindi na sya nagtx kasi kay rochelle na sya nagreply, oo daw magkita na lang daw sila sa simbahan. after an hour sa byahe, nakarating din kami sa may simbahan...andun na cya at kita nya kami before pa lang ako makaalis. di ko alam kung anong gusto kong maramdaman nung oras na un, natetense ako na ewan, as usual ganun pa rin cya, maloko palabiro sa babae, keso daw ang ganda namin ni rochelle, keso daw ang puti puti namin... then nag invite cya sa sm. sabi ko di ako sasama kasi may pupuntahan pa kami sa lipa,
"cge na grace, sama ka na. di na rin ako sasama kung di ka kasama" - rochell
"may pupuntahan kasi ako sa
lipa, kayo na lang po"
pagtingin ko sa kanya, nabasa ko sa mata nya na "sumama na ako" kahit ayoko,sumama na rin (papilit para di obvious).. sa jeep, ang position namin ay from the driver, ako, rochelle and martin. as usual ganun pa rin sya joke joke joke, sometimes binibiro pa rin nya ako kay albert (whats new eh di na ako makaalis sa anino ng halimaw na un) after 30 min andun na kami ni sa sm batangas. ang tange tange ni martin kasi wala pala sya datung kaya nagwidraw at ang tange tange talaga kasi di maalam kung pano gumamit ng atm....sbagay cute na tange sya pede na...then nagyaya na mag kfc, but before kami maglunch we have to make weewee first so gora kami sa cr, then after 2 min lumabas na ako to check if rochelle is outside na rin, pero gosh wala pa rin, i asked martin "asan si rochelle"
"wala pa di pa lumalabas"
then bigla sya lumapit at hinwakan nya ang kamay (gosh kilig ako sa gesture nyang un) pero inalis ko ung hands kong un kasi baka makita kami ni rochelle tapos hinawakan nya buhok ko, para akong baby sa gesture nyang un...bumalik ako sa cr kasi baka naiflush na si rochell dun sabay kami lumabas parang walang nangyari sa amin ni martin. gora kami sa kfc but finally we decided sa pizza hut na lang.( naalala ko nga pala na sinabi ko si martin na i love to eat pizza and pasta) after our lunch, nood kami ng sine. honestly i dont want to watch movie kasi feeling ko masusuka ako sa sobrang tense or maybe sa sobrang depression, gosh. pero sabi ko ok lang ayoko namang sabihin nila na kj ako. ms congeniality ang pinanood namin. inside the movie house, ang kulet kulet ni martin, lagi nya ako binabato ng binilot na tissue paper ( i know why kasi naaalala nya ung txt ko at txt nya na pag watch kami movie kiss daw nya ako) then i txt him to stop teasing me kasi nakakahiya kay rochelle. then sabi ni rochelle why daw ganun kami nag uusap daw kami sa mata, i said naman kasi nag aral kami ng ganing style just n case na maging pipi na kami". buti na lang di masyadong nagtanong si rochelle then martin ask if we want to buy food nagalit sya ng sabihin namin, we're ok pa coz we're still full ( i know gusto nya na lumabas kami para makapagsolo kami and remind me of my txt. natapos ang movie in fairness nag enjoy ako kahit nagkukutkot ang loob, then sabi ni rochelle bili daw sya ng shorts for her cousin, i asked martin to accompany her and i see her eyes na parang inis na inis sya sa akin dahil kanina ko pa syang pinagtutulakan kay rochelle. habang nagbabayad si rochelle sa counter tinanong ako ni martin if selos ako, i aked him back "bakit ako magseselos" di man lang nya iyon pinatulan. at the jeep pag kaupo namin..
"d2 na naman ako, magugulo ang buhok ko wala na bang ibang tayo"
"d2 ka palit tayo" - ako
buti na lang at umusuon si rochelle akala ko i have to transfer pa sa kabilang side
atlast nakatabi ko din sa martin. well intention ko talaga na at the end sa kanya ako tatabi. tama ba ung lagi na lang si rochelle (hehehe) pero ang masakit i found out na inihatid pa pala sya ni martin. kainis, well no choice ako then the 2nd part of my vomiting ay tumuloy for too much depression and tension

Conclusion:
he likes me, he likes rochelle, he likes all girls with flawless skin, he's a lost soul,he doesnt
know what she want but i know liligawan nya si rochelle, sorry na lang ako kasi pinagtagpo ko sila....2nd time around.....now i will never never and never again

these are all lies!!!

2005-04-30T10:56:00.000+08:00

bertgil 4/6/05

hello! gud am slip ka pa no? ilove u. mwah 5:34:43

tapos na po me magbreakfast, ingat kaw pagpasok h. mwah. ilove u 7:45:11

office na me, cge slip ka pa! ilove u

office na po kaw? ingat po h. sobrang love kita! 8:15:20

nung highschool po laya lagi ka asar namin pero nung magswimming tayo kakaiba naramdaman ko sayo

me rin po. at kung manyari, man un cnabi u na magpregy kita dont worry po papakasalan kita mwah 15:43:26

hehe basta pag nagkita kita at tyo lang 2 kiss kita ng sobrang dami 15:55:30

cge po mahal ko mwah. i love u 16:05:49

kei love u2 16:09:30

mwah. iloveu!16:47:21

sorry po mhal kong grace! ngmiting kz kmi ngayon lng natapos, grabeh no! pauwi p lng me ngaun ilove u. 19:39:42

bertgil 4/7/05

e di magsasama tayo 4ever. ilove u 8:40:39

galit po ang mahal ko? 10:39:02

tapos n rin me ilove u 12:53:37

lam ko po un! pero selos lng nman me e. kz i love u. 8:30:28

iloveusomuch 10:27:30

ung 22o, opo. ganito n lng po, me n lng bhla sayo, kei lng b? 9:53:34

iloveugrace! 9:6:48

nagtxt po me sau mahal kong grace 14:05:34

mahal din kita grace! kahit kelan love kita 14:09:41

tulad ng dati

2005-03-29T14:46:00.000+08:00

like you since college tayo. bukod kay ylan, pangatlo ka sa mga crush ko, syempre pangalawa si mano.i remember pa nga nung first year college tayo, nung mag mr.lyceum ka, tapos nasira ung zipper mo, pinabili mo pa ako ng perdible kahit nakacostume ako ng pangmaria mercedes kahit nahihiya ako lumabas cge bili pa rin ako. im very sad ng di ka manalo, pero ok lang kasi sa akin panalo ka. after ng contest kumain tayo sa macdo ni mano, syempre treat mo kasi b-day mo. mejo na excite ako kasi kasama kita at si mano. then all of a sudden nag iba ang mundo, nagka gg ka then di mo na ako masyado pinansin. nagpapalakad ka pa nga sa cousin ko, kaya kahit ouch! cge lang ok lang. karay karay mo pa nga ako sa fiestahan makapunta lang dun sa pinsan ko at take note from batangas pa ako di mo man lang ako inilibre sa fare, chakurips ka talaga, pero ok lang. until i found out iba na na nararamdaman ko sayo, mas deeper na kahit alam kong hindi pwede, kahit alam kong maraming masasaktan, maraming magtatanong ng BAKIT??? kahit hindi ka heartrob i know maraming nagkakagusto sayo, pero tama sila drawing ka lang talaga, di ka totoo kasi hanggang ngayon di mo alam kung sino at anong gusto mo..para kang lost soul, marami kang naging gg o siguro mas tamang marami kang babae, i dont care, kung alam mo lang ok lang sa akin un, kung katulad lang sana ako ng dati, siguro matgal ko ng nasabi sayo ng mahal kita, na crush kita since college tayo. i'd rather keep my feeling kesa malaman mo tapos wala lang...tulad ng dati

holy vacation

2005-03-28T09:46:00.000+08:00

ang sarap talaga pag bakasyon, nakakarelax ka sa work, sa ingay ng mga sasakyan dito sa manila. i really enjoyed my holy week vacation.
wednesday pa lang atat na akong umuwi, 12:00 pa lang ng tanghali nakatago na lahat ng gamit ko sa office sa sobrang excited kaya tuloy natrap ako ni batmam at batsir at hindi agad nakauwi. Pero ok lang atleast hindi ko sila makikita ng ilang araw. thursday afternoon nagkitakita kaming nga highschool buddy's ko para magvisita iglesia. after visita iglesia nagkayayaan na mag swimming sa sherton resort. 9:00 andun na kami sa resort after ng pagkalalayong byahe. pagdating namin sa place para syang nakakatakot. di operational ang lugar, walang ilaw ang paligid at walang katao tao. nung dumating kami nakasara pa ang gate at ni wala man lang nagbubukas. parang isang horror movie na napapanood ko sa tv ang nagyayari sa amin. buti na lang at walang mga multo,hehehe, ibang usapan na yan symepre,kahit di ako takot sa multo eh talagang matatakot ka sa dahil sa ambiance ng lugar. pero no choice kasi kc sa layo ba naman ng place eh talagang tatamarin ka ng magbyahe. so wala kaming nagawa kundi pagtyagaan ang lugar. pero in fairness maganda naman ung place, makikita mo ang bulkang taal....at kung gusto mong magsenti at mag emote, walang kaproproblema...hindi ako naligo pagdating namin kasi nagpromise ako na hindi ako mag swimming nung araw na un, kaya the other day ako nagswimming. ang sarap maligo kasi ung pool hanggang leeg ko lang o di bah? di na malulunod lola mo!!kaya friday morning pa lang as in 5:30 pa lang nag swimswim na ako...and the outfit? skirt and white shirt....well kaka enjoy talaga ung place, parang nasa baguio ka nagsiswimming sa sobang lamig. mga 9:00 gora na kami pauwi pero before kami umuwi nagbreakfast kami sa mcdo.then hatid hatid na pauwi. saturday morning gora na naman kami papuntang sm para bumili ng damit ng pamangkin ko for his graduation day ngayon and syempre para makipgadate kay eduard. ganun din hitsura nya kung anong nasa picture,kaso kasama nya cousin nya...kaya palpak ang plano....then sunday gora naman kami sa lipa sa brother ko for lipat bahay...as in the whole vacation di ako tumitigil sa bahay, cguro uuwi lang ako para magpahinga at matulog...well enjoy naman at kahit puro gimik ako di ko pa rin nakalimutan kung ano ba talaga ang ibig sabihin ng Holy Week, syempre ibingay ko kay Lord ung time na para sa kanya...at may narealized ako sa aking sarili at sa kanya...

rheelmay's den

2005-03-08T15:23:00.000+08:00

how heavy is your burden?

2004-10-11T16:16:00.000+08:00

A lecturer was giving a lecture on stress
> >management. He raised a glass of water and asked the
> >audience, "How heavy do you think this glass of
> >water is? The students' answers ranged from 20g to
> >500gm. "It does not matter on the absolute weight.
> > It depends on how long you hold it.
> >
> > If I hold it for a minute, it is Ok. If I hold it
> > for an hour, I will have an ache in my right arm. If
> > I hold it for a day, you will have to call an
> > ambulance. It is the exact same weight, but the
> > longer I hold it, the heavier it becomes."
> >
> > If we carry our burdens all the time, sooner or
> > later, we will not be able to carry on, the burden
> > becoming increasingly heavier. What you have to do
> > is to put the glass down, rest for a while before
> > holding it up again. We have to put down the burden
> > periodically, so that we can be refreshed and are
> > able to carry on.
> >
> > So before you return home from work tonite, put the
> > burden of work down. Don't carry it back home. You
> > can pick it up tomorrow. Whatever burdens you are
> > having now on your shoulders, let it down for a
> > moment if you can. Pick it up again later when you
> > have rested.... Rest and relax.
> >
> > Life is short!

the dance of life (by noli)

2004-10-06T17:21:00.000+08:00

They were two hearts that met in a dance, that
moments was magical
There were the sweet song playing, there was
harmony, and soon love in the air
They fell in love, and they started building castles
in their dreams
And promise forever with all certainty.
But somewhere in the midst of the fun, they got
lost in the dance
Something went wrong, but they can never do
anything
They were just drifting away, their fortress falling
apart
There were so many questions, but no one had an
answer
Then the music stop, then there was silence

When we truly love someone, we give our best
And let that person see the pureness of our
intention
But sometimes, that person makes us cry, and
hurt us for the wrong reasons
That someone must have love us, But he/she has
not love us enough to make a stand
To what he/she truly felt, Now were face with the
seemingly impossible task of forgetting
We have burden ourselves long enough, But we
still can’t get out of these emotional trap.
Let us remember that the more we try to forget
someone we love
The more painful letting go will become.

Sometime we never have to take that person out
of our hearts at all
For he will always be there, no matter how hard we
try to drive him away
It isn’t its presence that makes this difficult
It is our stubbornness to accept our destiny, that
alliance forgetting next to impossible
We keep a cold face, but deep in our hearts, there
still that lingering hope for a reconciliation
Somehow, we still believe that we can rekindle
small in burst
And re-light the fire that once burn in our hearts
These thoughts give us hope, but it also breeds
the seed of loneliness and despair
The only way to forget is to accept, and the only
way to move on is to look ahead
And let the footprints of the past be blown by the
wind of time
Only then in our hearts find a partner in the dance
of life
And hopefully, never get lost again……...

wala lang,try lang

2004-09-30T13:31:00.000+08:00

aikat is so makulet